آرامش

اینجا خونه ی منه....

چقدر توش آرومم ...این جمله رو که هیچ جای دنیا مثل خونه خود آدم نمیشه با تموم وجودم درکش میکنم وباورش دارم

چقدر اینجارو دوس دارم ....

راستی شام امشب چقدر بهم مزه داد...اگه امشب از بهترین رستوران دنیا هم واسم غذا میاوردن حاضر نبودم با کتلت مرغ زری پز عوضش کنم

غذایی که کنار شوهر خورده بشه واقعا لذت خاصی داره ....

چقدر آرومم ...چه حس قشنگیه این آرامش

اینجا خونه منه....به درودیوارش نگاه میکنم ..چقدر وسایلا توهمه ...به قول خودم عین موزه ابوالهدهده ...اینور تلویزیون اونور مبل ....ویترین در یه وجبی میز ناهار خوری ....یکم اونورتر شومینه ......

آشپزخونه که فشرده تر از همه جا ....اوووووف.....

یه زمانی دوسش نداشتم ...یه زمانی خونه دریایی میخواستم ...یه زمانی تنوع میخواستم

الان چقد دوسش دارم ....چقد این موزه ابوالهدهد قشنگه ....اینجا برام تازگی داره ...

اینجایی که من هستم بهشت خدا روی زمینه

نشستم روی زمین تکیه دادم به مبل ..

ساعتو نگاه میکنم ۳:۱۵ ...خوابم نمیاد خسته نیستم ....

آروم تایپ میکنم که شوهر پا نشه ....دقیقا زیر پام رختخواب گذاشته برنامه نود نگاه کردو خوابش برد ....

بهش نگاه میکنم خوش بحالش چقد خوشبخته که منو داره خدایا از این شانسا به ما ندادی....نه واقعااز حس خارج نشید ...

دختر نیشتو ببند

ادامه:بهش نگاه میکنم به خودم میگم این آدمی که روبرومه همه کسمه همدم تنهاییامه چه سخته روزای بی اون وچه تنهام وقتی نباشه .....

هست.....وخداروشکر که هست ....

خدا خودش میدونه که چقدر از تنهایی میترسم ....لاحول ولاقوت الا بالله

خدایا هرگز دورمون نکن ...نکن که میترسم ...میدونم تو حکیمی اما بندت حمکت مکمت سرش نمیشه میترسه ....هوی کافر هم عمته

همه چی آرومه خدا کم کم داره نگام میکنه ...واسم یکیو از آسمون پرتاب کرده که کارامو راستو ریست کنه...خدایا شکرت

اوی نشیمنگاهم درد گرفت لب تابو گذاشتم زمین یه تکونیم به مبارکه دادم ...دوباره ساعت ۳:۳۰ ....گرسنمه

چیزی هم از کتلت نمونده ...سر میز عین اون عاجا (آج؟)حمله کردیم ...

کلا من سر میز غذا میشینم یه شعار دارم بگم؟ باشه میگم"اینجا قانون جنگل است بخور تا خورده نشوی"بعله اینجوریاست ....

خوب دیگه ما بریم ....

بای

یه زن کنار یه مرد...